ფინალი

2018 წლის 26 მაისია. ფინალი. სავარძელში ვზივარ და ჩემს ორთოდონტიულ ნამოქმედარში გაჩხერილ თხილზე ვფიქრობ. სალაჰი მიწაზე გორავს, რამოსმა დიდი ალბათობით, მხრის ძვლები ჩაუმსხვრია. მე კი მაინც იმ თხილზე ვფიქრობ, რომელმაც […]

Read Article →

ანტიგონე

“მე მარტო მივდიოდი გზაზე , ჩემი ფეხის ხმა ყრუდ გაისმოდა სიჩუმეში, მე კი მრცხვენოდა, რადგან ვიცოდი, ის არ ვიყავი, ვისაც უცდიდნენ”. მოსთქვამს ანტიგონე და მიდის იმ საზოგადოების წინააღმდეგ, რომელსაც არწმუნებენ […]

Read Article →

პეტრას #1

როცა ამ შუშის გალიაში საკუთარი ხმისაც კი გეშინია, მეილის ყრუ ერთხმოვნიანი ჩაკვნესებაც კი შეიძლება საკმარისი გახდეს დასაფრთხობად და ძლივსმოპოვებული სიმშვიდის დასარღვევად. ამ დროს სააბაზანოში ვიყავი, სადაც არათუ სარკე, ერთი ისეთი […]

Read Article →

მთების ჩრდილი

თავიდან იმას ვიტყოდი, რომ აქაურობა მომენატარა – ადგილი, სადაც ცუდად ყოფნის, ამაზე საუბრის, მიზეზების აღმოჩენის და რეაბილიტაციის საშუალება გაქვს. ეს სივრცე არც პასუხს მოგთხოვს, არც თავს დაგიკრავს ყველაფერზე და არც […]

Read Article →

ორი ღმერთის მსახურება #1

წინადადებად შეუმდგარი სიტყვები; მიტოვებული შუა გზაზე,- უკანარდაბრუნების პირობით. ზოგჯერ გაკვეთილის ახსნის დროს სიტყვები არ მყოფნის,_ სანამ ენისწვერზე მომადგებიან, ქრებიან და მე მახსენდება მისი სიტყვები, – „ვერ ვიტან შენს ლაპარაკს“. ამ […]

Read Article →

ბოლო სამი დღე

29.12.2016 მცივა. გავიგე, რომ ჩემი კოლეგა მესტიაში მიდის. მიუხედავად წინააღმდეგობისა, სასწრაფოდ ვალაგებ ბარგს და მესტიაში მივდივარ. ჩემი ჩანთები ყოველთვის ძალიან მძიმეა. მიუხედავად ექიმის გაფრთხილებისა, ჩემი ტვირთის წონა მაინც არ იცვლება. […]

Read Article →

ვირჯინიად ყოფნის სიმსუბუქე

„ყველა ადამიანს უნდა ჰქონდეს საიდუმლო, რათა დედამიწამ არსებობა არ შეწყვიტოს“ „რა თქმა უნდა, ხვალ კარგი ამინდი იქნება“ – ვამბობ მეც და გულში მტკიცედ მჯერა, რომ ამაზე სევდიანი სიტყვები არცერთ წიგნში […]

Read Article →

გოგო

1. მესამე გოგო. არა უშავს…. 2. წამოხვალ ბუდაპეშტში ჩემთან ერთად? ვერა, ლექციები მაქვს. ……………….. ისეთ ამბავს გეტყვი, რაც არ გაგიხარდება. მითხარი. 28 – 4 იანვარს საფრანგეთში მივდივარ ქეთისთან ერთად. ………………… […]

Read Article →

შენ ჩემი შვილი ხარ

შენ ჩემი შვილი ხარ. მუზეუმებში დავდიოდი, ხელოვნების ნიმუშების გარშემო ვტრიალებდი და გპოულობდი. ჩემი სამიზნე იყო ყველა თავდახრილი ქალი ჩვილით ხელში. ის ჩვილი შენი იყავი. ვტრიალებდი ქანდაკების გარშემო და ქალის თმები […]

Read Article →

ბიზონები ჩვენს ტრამალებზე

დღე, როცა უძრავად ჯდომის რეკორდი მოვხსენი , – გაუნძრევლად ჯდომის. მგონი აღარც ვსუნთქავდი. საკუთარ თავში ისე ჩავიძირე, რომ გავხდი უბრალოდ დამკვირვებელი ამ „რეალობის“ , – ის , რაცაა, ტელევიზორი; ტელევიზორში […]

Read Article →

ჩემი საყვარელი ორეული

არიან გოგოები, რომლებსაც სძულთ ცერეცო, ცერეცოს ჩაი, საკუთარი ტკივილადქცეული სიყვარული და ლოდინი. არიან გოგოები, რომლებსაც უნდათ მოწევა, მაგრამ ვერ ეწევიან , – იმიტომ რომ ეს არამწეველი ქმრის მანქანაა და  ვალდებულები […]

Read Article →

კელი

ამ დილით რომ გავიღვიძე და გვერდით ყავაგადაღვრილ „შავ წყალს“ მოვკარი თვალი, გავიფიქრე რა ჯანდაბად ვკითხულობ ამდენ უაზრო წიგნსთქო და ისევ დავხუჭე თვალები. თუმცა, როცა მსგავსი აზრები აფუთფუთდებიან, ძილის გახანგრძლივება რთულია. […]

Read Article →

პერსეპოლისი. Princess of darkness

ხო. ვფიქრობ იმაზე, რა შეიძლება ითქვას მარჯან სატრაპის პერსეპოლისზე , – იმაზეც ვფიქრობ, ვინც ეს ლურჯი წიგნი მათხოვა და იმაზეც, მართლა ყველაზე თბილი ფერია თუ არა ლურჯი (?) არ ვიცი, […]

Read Article →