Notre-Dame de Paris

ყოველივე ქარია და ჩვენება! ოჰ, სიცოცხლეც უეცარი ქარია… მარადია ერთადერთი: შვენება. (გალაკტიონი) ბავშვობაში ხშირად ვიტყოდი ხოლმე, ცა ნაცრისფერია, ახლა ალბათ იწვიმებს-მეთქი. ამოვიჩრიდი ჩემს კატას და სახლში შევიძურწებოდი, – ახოხოლავებულ ნივთებს […]

Read Article →

ცხოვრება და სხვა წვრილმანები

Cy Twombl, Untitled, 1955 საი ტვომბლის ერთ-ერთი ნახატია ასეთი, _ თეთრ კედელზე ნაფხაჭნი აბურდული ხაზები. უამრავი რამ შეიძლება იფიქრო, თითქოს თეთრ კედლებში გამომწყდეულმა შეშლილმა ქალმა თმის სარჭი გამოიძრო თმიდან და […]

Read Article →

თეთრი ხმა(ური)

ორ ცხოვრებას შორის უამრავი ცხოვრებით ვცხოვრობ. აი, მაგალითად, ერთ-ერთ ცხოვრებაში ისტორიის მასწავლებელი ვარ და თავმოძულებულ მოზარდებთან ვაგვარებ სწავლასთან და სხვა სასიცოცხლო საკითხებთან დაკავშირებულ საკითხებს; მეორე ცხოვრებაში მაგა ვარ, მწვანე ველოსიპედი […]

Read Article →

მედუზას დაღუპვა

დაუკითხავად ვიკავებ ადგილს ავტომობილის წინა სავარძელზე და გაგულისებული ვიცინი_ორი საათია ველოდები მცხუნვარე მზის ქვეშ პატარა მტვრიან ქალაქში. ახლა დამსახურებულად დაისჯები. გარუჯულ მკლავებს გაგკრავ ხოლმე შემთხვევით, სიცხისგან ავარვარებულ ბარძაყებთან ოფლს მოვიწმენდ […]

Read Article →

თეთრი კბილები

„ჩემი სისხლი გსურს?“ როგორ კენჭი – ნაპირზე; როგორც წვიმის წვეთი – ოკეანეში; როგორც ნემსი – თივაში; ისე იკარგები ზეიდი სმითის  ადამიანებში. რადგან მას , ისევე როგორც მის პერსონაჟ ალსანას , […]

Read Article →

ფინალი

2018 წლის 26 მაისია. ფინალი. სავარძელში ვზივარ და ჩემს ორთოდონტიულ ნამოქმედარში გაჩხერილ თხილზე ვფიქრობ. სალაჰი მიწაზე გორავს, რამოსმა დიდი ალბათობით, მხრის ძვლები ჩაუმსხვრია. მე კი მაინც იმ თხილზე ვფიქრობ, რომელმაც […]

Read Article →

ანტიგონე

“მე მარტო მივდიოდი გზაზე , ჩემი ფეხის ხმა ყრუდ გაისმოდა სიჩუმეში, მე კი მრცხვენოდა, რადგან ვიცოდი, ის არ ვიყავი, ვისაც უცდიდნენ”. მოსთქვამს ანტიგონე და მიდის იმ საზოგადოების წინააღმდეგ, რომელსაც არწმუნებენ […]

Read Article →

პეტრას #1

როცა ამ შუშის გალიაში საკუთარი ხმისაც კი გეშინია, მეილის ყრუ ერთხმოვნიანი ჩაკვნესებაც კი შეიძლება საკმარისი გახდეს დასაფრთხობად და ძლივსმოპოვებული სიმშვიდის დასარღვევად. ამ დროს სააბაზანოში ვიყავი, სადაც არათუ სარკე, ერთი ისეთი […]

Read Article →

მთების ჩრდილი

თავიდან იმას ვიტყოდი, რომ აქაურობა მომენატარა – ადგილი, სადაც ცუდად ყოფნის, ამაზე საუბრის, მიზეზების აღმოჩენის და რეაბილიტაციის საშუალება გაქვს. ეს სივრცე არც პასუხს მოგთხოვს, არც თავს დაგიკრავს ყველაფერზე და არც […]

Read Article →

ორი ღმერთის მსახურება #1

წინადადებად შეუმდგარი სიტყვები; მიტოვებული შუა გზაზე,- უკანარდაბრუნების პირობით. ზოგჯერ გაკვეთილის ახსნის დროს სიტყვები არ მყოფნის,_ სანამ ენისწვერზე მომადგებიან, ქრებიან და მე მახსენდება მისი სიტყვები, – „ვერ ვიტან შენს ლაპარაკს“. ამ […]

Read Article →

ბოლო სამი დღე

29.12.2016 მცივა. გავიგე, რომ ჩემი კოლეგა მესტიაში მიდის. მიუხედავად წინააღმდეგობისა, სასწრაფოდ ვალაგებ ბარგს და მესტიაში მივდივარ. ჩემი ჩანთები ყოველთვის ძალიან მძიმეა. მიუხედავად ექიმის გაფრთხილებისა, ჩემი ტვირთის წონა მაინც არ იცვლება. […]

Read Article →

ვირჯინიად ყოფნის სიმსუბუქე

„ყველა ადამიანს უნდა ჰქონდეს საიდუმლო, რათა დედამიწამ არსებობა არ შეწყვიტოს“ „რა თქმა უნდა, ხვალ კარგი ამინდი იქნება“ – ვამბობ მეც და გულში მტკიცედ მჯერა, რომ ამაზე სევდიანი სიტყვები არცერთ წიგნში […]

Read Article →

გოგო

1. მესამე გოგო. არა უშავს…. 2. წამოხვალ ბუდაპეშტში ჩემთან ერთად? ვერა, ლექციები მაქვს. ……………….. ისეთ ამბავს გეტყვი, რაც არ გაგიხარდება. მითხარი. 28 – 4 იანვარს საფრანგეთში მივდივარ ქეთისთან ერთად. ………………… […]

Read Article →