ერთი მონატრება

“როცა სახლიდან ვეღარ გავდიოდით, როცა ერთმანეთით ვიყავით დასჯილები… მე შენს კალთაში მედო თავი და ვფიქრობდი თავის შველაზე…” / ხარანაული გაბრაზებული ვარ. ვერ ვპატიობ , – რომ არ დამელოდა; რომ არ […]

Read Article →

ქებათა ქება სოლომონისა

ვერ დაშრეტს სიყვარულს წყალი მრავალი და მდინარე ვერწარხოცავს მას. კიდეც რომ გასცეს კაცმა სახლის მთელი დოვლათი სიყვარულის წილ, მაინც არ ასცდება სიძულვილი. ქებათა-ქება სოლომონისა 8 ეს წიგნი იყო ეკას მცდელობის […]

Read Article →

ღვთის, ეშმაკის და სამშობლოს გარეშე

“ღმერთს ვერც ზეცის შვიდი სართული იტევს და ვერც მიწისა, ადამიანის გულში კი ეტევა. ამიტომაც ჭკუით იყავი ალექსის, ადამიანს გული არასდროს ატკინო!” დიდი ხნის წინ ერთი მეგობარი მყავდა. მას უყვარდა ძველი […]

Read Article →

ცა ჩემს ფეხებთან

უილიამ ფოლკნერის სიტყვებში ყვავილებია ჩაზრდილი, – იასამნისფერი და ყვითელი. ძველდებიან და წიგნის ყვითელ ფურცლებს ემსგავსებიან. ძველი ზანდუკებიდან, ყუთებიდან, მუყაოს კოლოფებიდან ამოგვაქვს უმისამართო და ხელმოუწერელი წერილები, რომელშიაც ქალები და მამაკაცები, ერთ […]

Read Article →

ისწავლე მარტო ყოფნა

Andrei Tarkovsky, A Poet in the Cinema, 1984 “რას ეტყოდით ახალგაზრდებს?” “არ ვიცი…მათ ვეტყოდი, ისწავლონ მარტოობა და სცადონ , საკუთარ თავს მეტი დრო დაუთმონ.. ვფიქრობ, დღეს ახალგაზრდების ერთ-ერთი დიდი შეცდომა […]

Read Article →

Notre-Dame de Paris

ყოველივე ქარია და ჩვენება! ოჰ, სიცოცხლეც უეცარი ქარია… მარადია ერთადერთი: შვენება. (გალაკტიონი) ბავშვობაში ხშირად ვიტყოდი ხოლმე, ცა ნაცრისფერია, ახლა ალბათ იწვიმებს-მეთქი. ამოვიჩრიდი ჩემს კატას და სახლში შევიძურწებოდი, – ახოხოლავებულ ნივთებს […]

Read Article →

ცხოვრება და სხვა წვრილმანები

Cy Twombl, Untitled, 1955 საი ტვომბლის ერთ-ერთი ნახატია ასეთი, _ თეთრ კედელზე ნაფხაჭნი აბურდული ხაზები. უამრავი რამ შეიძლება იფიქრო, თითქოს თეთრ კედლებში გამომწყდეულმა შეშლილმა ქალმა თმის სარჭი გამოიძრო თმიდან და […]

Read Article →

თეთრი ხმა(ური)

ორ ცხოვრებას შორის უამრავი ცხოვრებით ვცხოვრობ. აი, მაგალითად, ერთ-ერთ ცხოვრებაში ისტორიის მასწავლებელი ვარ და თავმოძულებულ მოზარდებთან ვაგვარებ სწავლასთან და სხვა სასიცოცხლო საკითხებთან დაკავშირებულ საკითხებს; მეორე ცხოვრებაში მაგა ვარ, მწვანე ველოსიპედი […]

Read Article →

მედუზას დაღუპვა

დაუკითხავად ვიკავებ ადგილს ავტომობილის წინა სავარძელზე და გაგულისებული ვიცინი_ორი საათია ველოდები მცხუნვარე მზის ქვეშ პატარა მტვრიან ქალაქში. ახლა დამსახურებულად დაისჯები. გარუჯულ მკლავებს გაგკრავ ხოლმე შემთხვევით, სიცხისგან ავარვარებულ ბარძაყებთან ოფლს მოვიწმენდ […]

Read Article →

თეთრი კბილები

„ჩემი სისხლი გსურს?“ როგორ კენჭი – ნაპირზე; როგორც წვიმის წვეთი – ოკეანეში; როგორც ნემსი – თივაში; ისე იკარგები ზეიდი სმითის  ადამიანებში. რადგან მას , ისევე როგორც მის პერსონაჟ ალსანას , […]

Read Article →

ფინალი

2018 წლის 26 მაისია. ფინალი. სავარძელში ვზივარ და ჩემს ორთოდონტიულ ნამოქმედარში გაჩხერილ თხილზე ვფიქრობ. სალაჰი მიწაზე გორავს, რამოსმა დიდი ალბათობით, მხრის ძვლები ჩაუმსხვრია. მე კი მაინც იმ თხილზე ვფიქრობ, რომელმაც […]

Read Article →

ანტიგონე

“მე მარტო მივდიოდი გზაზე , ჩემი ფეხის ხმა ყრუდ გაისმოდა სიჩუმეში, მე კი მრცხვენოდა, რადგან ვიცოდი, ის არ ვიყავი, ვისაც უცდიდნენ”. მოსთქვამს ანტიგონე და მიდის იმ საზოგადოების წინააღმდეგ, რომელსაც არწმუნებენ […]

Read Article →