ქებათა ქება სოლომონისა

ვერ დაშრეტს სიყვარულს წყალი მრავალი და მდინარე ვერწარხოცავს მას. კიდეც რომ გასცეს კაცმა სახლის მთელი დოვლათი სიყვარულის წილ, მაინც არ ასცდება სიძულვილი. ქებათა-ქება სოლომონისა 8 ეს წიგნი იყო ეკას მცდელობის […]

Read Article →

ღვთის, ეშმაკის და სამშობლოს გარეშე

“ღმერთს ვერც ზეცის შვიდი სართული იტევს და ვერც მიწისა, ადამიანის გულში კი ეტევა. ამიტომაც ჭკუით იყავი ალექსის, ადამიანს გული არასდროს ატკინო!” დიდი ხნის წინ ერთი მეგობარი მყავდა. მას უყვარდა ძველი […]

Read Article →

Notre-Dame de Paris

ყოველივე ქარია და ჩვენება! ოჰ, სიცოცხლეც უეცარი ქარია… მარადია ერთადერთი: შვენება. (გალაკტიონი) ბავშვობაში ხშირად ვიტყოდი ხოლმე, ცა ნაცრისფერია, ახლა ალბათ იწვიმებს-მეთქი. ამოვიჩრიდი ჩემს კატას და სახლში შევიძურწებოდი, – ახოხოლავებულ ნივთებს […]

Read Article →

თეთრი ხმა(ური)

ორ ცხოვრებას შორის უამრავი ცხოვრებით ვცხოვრობ. აი, მაგალითად, ერთ-ერთ ცხოვრებაში ისტორიის მასწავლებელი ვარ და თავმოძულებულ მოზარდებთან ვაგვარებ სწავლასთან და სხვა სასიცოცხლო საკითხებთან დაკავშირებულ საკითხებს; მეორე ცხოვრებაში მაგა ვარ, მწვანე ველოსიპედი […]

Read Article →

მედუზას დაღუპვა

დაუკითხავად ვიკავებ ადგილს ავტომობილის წინა სავარძელზე და გაგულისებული ვიცინი_ორი საათია ველოდები მცხუნვარე მზის ქვეშ პატარა მტვრიან ქალაქში. ახლა დამსახურებულად დაისჯები. გარუჯულ მკლავებს გაგკრავ ხოლმე შემთხვევით, სიცხისგან ავარვარებულ ბარძაყებთან ოფლს მოვიწმენდ […]

Read Article →

თეთრი კბილები

„ჩემი სისხლი გსურს?“ როგორ კენჭი – ნაპირზე; როგორც წვიმის წვეთი – ოკეანეში; როგორც ნემსი – თივაში; ისე იკარგები ზეიდი სმითის  ადამიანებში. რადგან მას , ისევე როგორც მის პერსონაჟ ალსანას , […]

Read Article →

ანტიგონე

“მე მარტო მივდიოდი გზაზე , ჩემი ფეხის ხმა ყრუდ გაისმოდა სიჩუმეში, მე კი მრცხვენოდა, რადგან ვიცოდი, ის არ ვიყავი, ვისაც უცდიდნენ”. მოსთქვამს ანტიგონე და მიდის იმ საზოგადოების წინააღმდეგ, რომელსაც არწმუნებენ […]

Read Article →

ვირჯინიად ყოფნის სიმსუბუქე

„ყველა ადამიანს უნდა ჰქონდეს საიდუმლო, რათა დედამიწამ არსებობა არ შეწყვიტოს“ „რა თქმა უნდა, ხვალ კარგი ამინდი იქნება“ – ვამბობ მეც და გულში მტკიცედ მჯერა, რომ ამაზე სევდიანი სიტყვები არცერთ წიგნში […]

Read Article →

ჩემი საყვარელი ორეული

არიან გოგოები, რომლებსაც სძულთ ცერეცო, ცერეცოს ჩაი, საკუთარი ტკივილადქცეული სიყვარული და ლოდინი. არიან გოგოები, რომლებსაც უნდათ მოწევა, მაგრამ ვერ ეწევიან , – იმიტომ რომ ეს არამწეველი ქმრის მანქანაა და  ვალდებულები […]

Read Article →

კელი

ამ დილით რომ გავიღვიძე და გვერდით ყავაგადაღვრილ „შავ წყალს“ მოვკარი თვალი, გავიფიქრე რა ჯანდაბად ვკითხულობ ამდენ უაზრო წიგნსთქო და ისევ დავხუჭე თვალები. თუმცა, როცა მსგავსი აზრები აფუთფუთდებიან, ძილის გახანგრძლივება რთულია. […]

Read Article →

პერსეპოლისი. Princess of darkness

ხო. ვფიქრობ იმაზე, რა შეიძლება ითქვას მარჯან სატრაპის პერსეპოლისზე , – იმაზეც ვფიქრობ, ვინც ეს ლურჯი წიგნი მათხოვა და იმაზეც, მართლა ყველაზე თბილი ფერია თუ არა ლურჯი (?) არ ვიცი, […]

Read Article →

მისტიკური, ბარბაროსული, მოწყენილი

დღეები ერთ ჭიქა ყავასავით გრძელდება – ერთი დიდი ჭიქა ყავა უდრის ერთ დღეს. დალევას ვიწყებ დილით და ვამთავრებ საღამოს. წიგნები გრძელდებიან ზაფხულივით – გიუნთერ გრასის “თუნუქის დოლი” უდრის მთელ ზაფხულს. […]

Read Article →