თეთრი ხმა(ური)

ორ ცხოვრებას შორის უამრავი ცხოვრებით ვცხოვრობ. აი, მაგალითად, ერთ-ერთ ცხოვრებაში ისტორიის მასწავლებელი ვარ და თავმოძულებულ მოზარდებთან ვაგვარებ სწავლასთან და სხვა სასიცოცხლო საკითხებთან დაკავშირებულ საკითხებს; მეორე ცხოვრებაში მაგა ვარ, მწვანე ველოსიპედი […]

Read Article →

თეთრი კბილები

„ჩემი სისხლი გსურს?“ როგორ კენჭი – ნაპირზე; როგორც წვიმის წვეთი – ოკეანეში; როგორც ნემსი – თივაში; ისე იკარგები ზეიდი სმითის  ადამიანებში. რადგან მას , ისევე როგორც მის პერსონაჟ ალსანას , […]

Read Article →

ვირჯინიად ყოფნის სიმსუბუქე

„ყველა ადამიანს უნდა ჰქონდეს საიდუმლო, რათა დედამიწამ არსებობა არ შეწყვიტოს“ „რა თქმა უნდა, ხვალ კარგი ამინდი იქნება“ – ვამბობ მეც და გულში მტკიცედ მჯერა, რომ ამაზე სევდიანი სიტყვები არცერთ წიგნში […]

Read Article →

გოგო

1. მესამე გოგო. არა უშავს…. 2. წამოხვალ ბუდაპეშტში ჩემთან ერთად? ვერა, ლექციები მაქვს. ……………….. ისეთ ამბავს გეტყვი, რაც არ გაგიხარდება. მითხარი. 28 – 4 იანვარს საფრანგეთში მივდივარ ქეთისთან ერთად. ………………… […]

Read Article →

ბიზონები ჩვენს ტრამალებზე

დღე, როცა უძრავად ჯდომის რეკორდი მოვხსენი , – გაუნძრევლად ჯდომის. მგონი აღარც ვსუნთქავდი. საკუთარ თავში ისე ჩავიძირე, რომ გავხდი უბრალოდ დამკვირვებელი ამ „რეალობის“ , – ის , რაცაა, ტელევიზორი; ტელევიზორში […]

Read Article →

კელი

ამ დილით რომ გავიღვიძე და გვერდით ყავაგადაღვრილ „შავ წყალს“ მოვკარი თვალი, გავიფიქრე რა ჯანდაბად ვკითხულობ ამდენ უაზრო წიგნსთქო და ისევ დავხუჭე თვალები. თუმცა, როცა მსგავსი აზრები აფუთფუთდებიან, ძილის გახანგრძლივება რთულია. […]

Read Article →

პერსეპოლისი. Princess of darkness

ხო. ვფიქრობ იმაზე, რა შეიძლება ითქვას მარჯან სატრაპის პერსეპოლისზე , – იმაზეც ვფიქრობ, ვინც ეს ლურჯი წიგნი მათხოვა და იმაზეც, მართლა ყველაზე თბილი ფერია თუ არა ლურჯი (?) არ ვიცი, […]

Read Article →

საათები

მაიკლ კანინგემი რომანში “სააათები” სამი საბედისწერი ქალის საბედისწერო საათებს გვითვლის – კიდევ ერთი დამთრგუნველი მონათხრობი ქალებზე. სიმართლე გითხრა, დავიღალე. ქალები ან იტანჯებიან, ან იმდენად იტანჯებიან, რომ იცინიან – ორივე ერთმანეთზე […]

Read Article →

მძვინვარება, როცა ღმერთი ამბობს ”ნახვამდის”

მე მთელ მსოფლიოს დავამარცხებდი, მაგრამ უიღბლო მეცნიერივით დავკარგე რუკა. რთულია მოეწონო მკითხველს მაშინ, როცა საუბრობ ქალებზე, შავ მაგიაზე, მენსტრუაციაზე, ღმერთზე, ქორწინებაზე, სექსზე , აბორტზე, ნარკოტიკებზე, ინცესტზე და ა.შ. საკუთარ ცხოვრებაზე […]

Read Article →

ეპო–ქალური საპფო

„ასე მგონია, მომავალშიც გაგვიხსენებენ…“– იმისნა საპფომ, მსოფლიოს ლირიკული პოეზიის უპირველესმა პოეტესამ, თავის ეპოქაშივე აღიარებულმა დიდებულ მგოსნად. მისნობა ახდა: მის ქმნილებებს აღფრთოვანებით კითხულობდნენ ელინებიც და ბარბაროსებიც, წარმართებიც და ქრისტიანებიც…დროთა განმავლობაში საპფოს […]

Read Article →

Bonjour, tristesse!

ის ყველაზე აუტანელი ქალია იმათ შორის, რომელთა ნაწარმოებებიც წამიკითხავს – აბეზარი, თავისნათქვამა, ჯიუტი , ხარბი. მისი წიგნების წაკითხვის შემდეგაც ყველასთვის ცნობილი და ასერიგ ბანალური შეგრძენება გიჩნდებათ ალბათ ყველას – „ღმერთო […]

Read Article →

დორის ლესინგის დაგვიანებული თავისუფლება

ამბობს, რომ ნებისმიერი რამ ჯობს პრაქტიკულობას, საღ აზროვნებას, გრძნობების გაზომვას, მიკიბ-მოკიბვას, უარს, გასცემდე გრძნობებს ამის შედეგების შიშით. და ამ დროს სხვა ფერის რვეულში ამატებს, რომ ისეთ საზარელ სამყაროში, როგორიც ჩვენია, […]

Read Article →

ანაის ნინი . ვენერას დელტა

არ ვიცი ის ღამე ასე რატომ გაიწელა, მაგრამ ფაქტი იყო, რომ ვერაფრით გავაგრძელე ძილი. ვიწექი გულაღმა თვალებგაფართოებული და ვფიქრობდი იმაზე, თუ რაზე მეფიქრა. ცხვარიც კი ვერ წარმოვიდგინე , რომ დამეთვალა. […]

Read Article →